ماه: اکتبر 2017

بی‌خبری از امید اقدمی، شاعر و فعال حقوق کودک تبریزی پس از حمله وزارت اطلاعات به خانه‌اش

منتشرشده در

Omid-Aghdami-2-copy.jpg

یک منبع مطلع به کمپین حقوق بشر در ایران گفت ماموران وزارت اطلاعات روز یازدهم مهر ماه، در غیاب امید اقدمی، شاعر و فعال حقوق کودک تبریزی، به خانه‌اش حمله کرده و با توهین به اعضای خانواده، وسایل شخصی مانند لپتاپ، کتاب‌ها و دستنوشته‌های او را با خود برده‌اند. این منبع به کمپین گفت امید اقدمی به دلیل عدم دریافت احضاریه کتبی، حاضر به مراجعه به وزارت اطلاعات نشده ولی از روز سیزدهم مهر ماه خبری از او در دست نیست.

امید اقدمی، ۲۶ ساله و عضو انجمن دوستداران حقوق کودک تبریز، روز یازدهم مهر ماه با اعلام خبر حمله وزارت اطلاعات به خانه‌اش، در صفحه توییترش نوشت ماموران ضمن توهین به خانواده، لپ‌تاپ‌ها، کتاب و دستنوشته‌هایش را با خود برده‌اند. این شاعر جوان روز دوازدهم مهرماه نیز از تماس تهدیدآمیز وزارت اطلاعات با خانواده‌اش خبر داد: «امروز دوباره از وزارت اطلاعات با مادر تماس گرفته‌اند. تهدید کرده‌اند که یا مثل آدم بیاید و خودش را معرفی کند، یا پیدایش می‌کنیم و می‌کشیمش.»

یکی از دوستان امید اقدمی که به دلیل شرایط امنیتی نخواست نامش فاش شود، روز هفدهم مهر به کمپین گفت علیرغم عدم مراجعه امید اقدمی به وزارت اطلاعات، تماس او با دوستانش قطع شده و بیم بازداشت او می‌رود. این منبع به کمپین گفت: «هرچند ماموران وزارت اطلاعات با حکم قضایی وارد خانه شده‌اند، ولی به دلیل رعایت نشدن تشریفات قانونی و نگرفتن احضاریه کتبی، امید حاضر به مراجعه به وزارت اطلاعات نشده ولی تماس تلفنی و آنلاینش با دوستاش قطع شده و ما نگران بازداشت او هستیم.»

امید اقدمی، دانش‌آموخته مهندسی مکانیک دانشگاه تربیت معلم تبریز است و علاوه بر فعالیت در راستای حقوق کودکان اشعاری با زمینه انتقادی و سیاسی نیز سروده‌است، «مثل یک بمب»، «من فکر می‌کنم» و «من عاشق» از شعرهایی است که از این فعال چپگرا در وبلاگ‌ها و فضاهای مجازی منتشر شده است.

منبع مطلع به کمپین گفت به جز شعرهای انتقادی، فعالیت در زمینه حقوق کودکان و به ویژه در قالب «انجمن دوستداران حقوق کودک تبریز» از مهم‌ترین دلایل احضار و تعقیب قضایی و امنیتی امید اقدمی است. این منبع به کمپین گفت خبرگزاری فارس، منسوب به سپاه پاسداران، در مهر ماه سال گذشته، با حمله به فعالان حقوق کودک دوستداران حقوق کودک را در تبریز، «ورشکستگان سیاسی» خوانده که برخوردهای ساختارشکن و زننده‌ای مانند «سیگار کشیدن دختران مربی و جدی نبودن مسأله حجاب در انجمن» را تبلیغ می‌کنند.

خبرگزاری فارس در گزارشی به تاریخ هفدهم مهر ماه ۱۳۹۵ با اشاره به انجمن «دوستداران حقوق کودک تبریز» نوشت: «در حاشیه شهر تبریز به دور از نگاه‌ها، عده‌ای از ورشکستگان سیاسی، که حالا فهمیده‌اند نه در داخل کشور و نه در خارج از کشور جایگاه و پایگاهی ندارند، این بار کودکان و خانواده‌های محروم را وسیله‌ اهداف و اغراض خویش ساخته‌اند کودکانی که گاه نقش پوشش فعالیت‌های آنها را بازی می‌کنند و گاه به چشم سرباز و نوچه جریانات ورشکسته به آنها نگاه می‌شود.»

خبرگزاری فارس، از رسانه‌های وابسته به سپاه پاسداران است که مانند خبرگزاری تسنیم و روزنامه کیهان، ارتباطات نانوشته‌ای با دستگاه‌های امنیتی دارند و گزارش‌های آنان علیه فعالان سیاسی و مدنی، اغلب به پرونده‌سازی و بازداشت آنان منجر شده است.

منبع مطلع به کمپین گفت وزارت اطلاعات، پیشتر در اردیبهشت ماه و مرداد سال ۱۳۹۶ نیز با تماس تلفنی این فعال حقوق کودکان را احضار کرده ولی امید اقدمی به دلیل «غیرموجه و غیرقانونی خواندن احضار شفاهی از سوی دستگاه امنیتی» حاضر به مراجعه به این وزارتخانه نشده است.

جمهوری اسلامی با نویسندگان، شعرا و فعالان سیاسی و مدنی منتقد، برخوردی امنیتی دارد. طی سال‌های گذشته تعداد زیادی از نویسندگان و شعرای منتقد و فعالان حقوق کودک، بازداشت، زندانی و یا ناچار به خروج از ایران شده‌اند.

دادگاه تجدید نظر استان گلستان به تازگی و در شهریور ۱۳۹۶، دو نویسنده و یک فعال منتقد به نام‌های روزبه گیلاسیان، الهه سروش‌نیا و نیما صفار را به اتهام نشر اکاذیب در فضای مجازی و اقدام علیه امنیت کشور به زندان و جریمه نقدی محکوم کرد. در سال‌های اخیر شعرا و نویسندگان زیادی با سانسور، بازداشت و زندان مواجه‌ شده‌اند. مهدی موسوی و فاطمه اختصاری، هیلا صدیقی و محمد حاج رستم بیگلو به دلیل اشعاشان بازداشت و محکوم و یا ناچار به خروج از ایران شده‌اند. دستگاه قضایی و امنیتی ایران در مواردی حتی به نوشته‌های منتشرنشده شهروندان نیز برچسب امنیتی می‌زند. گلرخ ایرائی، فعال حقوق بشر به اتهام نوشتن داستانی که منشتر نشده و در تفتیش خانه‌اش از سوی نیروهای امنیتی کشف شده، به توهین به مقدسات محکوم شده و در اوین زندانی است.

اعتصاب غذای احسان مازندرانی در اعتراض به اشتباه دستگاه قضایی و مخالفت با مرخصی

منتشرشده در

Ehsan-Mazandarani1-1-1-1.jpg

وکیل احسان مازندرانی، روزنامه‌نگار زندانی، اعلام کرد موکلش از روز دهم مهر ماه در اعتراض به اشتباه دستگاه قضایی و مخالفت بدون دلیل دادستانی تهران با مرخصی متصل به آزادی‌اش، در زندان اوین تهران اعتصاب غذا کرده است.

حسین تاج، وکیل احسان مازندرانی روز شانزدهم مهر ماه در صفحه توییترش با اعلام اعتصاب غذای موکلش نوشت اجرای احکام دادستانی پس از اعتصاب غذای این روزنامه‌نگار، از او خواسته برای درخواست آزادی مشروط اقدام کند، حسین تاج نوشت مقامات قضایی در حالی بدون دلیل با درخواست مرخصی موکلش مخالفت می‌کنند که او روزهای پایانی زندانش را می‌گذراند.

احسان مازندرانی، روزنامه‌نگار و مدیرمسوول سابق روزنامه فرهیختگان است که در تاریخ ۱۱ آبان ۱۳۹۴ به همراه پنج روزنامه‌نگار دیگر تحت عنوان پروژه نفوذ از سوی ماموران حفاظات اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شده بود، بیست و سوم بهمن ۱۳۹۵ پس از پایان دوران حکمش از زندان آزاد شد اما در تاریخ ۲۲ اسفند ۹۵ مجددا در منزلش بازداشت و به زندان اوین منتقل شد، مسئولان قضایی دلیل بازداشت دوباره احسان مازندرانی را «اشتباه در محاسبات» عنوان کردند، بدون این که مسئولیت محاسبات اشتباه را بپذیرند.

یک منبع مطلع مرتبط با احسان مازندرانی نیز روز هفدهم مهر ماه به کمپین گفت مسئولان قضایی علیرغم درخواست خانواده و موافقت‌ و قول‌های شفاهی، با مرخصی متصل به آزادی احسان مازندرانی مخالفت می‌کنند و در حالی موضوع «آزادی مشروط» را مطرح کرده‌اند که طبق محاسبات خودشان کمتر از یک ماه به آزادی این روزنامه‌نگار زندانی باقی مانده است و روند رسیدگی به خواسته آزادی مشروط و موافقت مسئولان زندان و دادستانی، به زمانی بیش از این نیاز دارد.

منبع مطلع، ضعف سلامت جسمانی و نیاز به مراقبت پزشکی و خلف وعده مقامات قضایی را از مهم‌ترین دلایل اعتصاب غذای مجدد احسان مازندرانی خواند و به کمپین گفت: «احسان بازداشت دوباره و بازگشتش به زندان پس از آزادی را غیرقانونی می‌داند ولی تا حالا دادستانی مرتب قول و وعده‌هایی می‌داد، تا این که حدود دهم مهر دادستانی اعلام کرد به هیچ وجه اجازه مرخصی صادر نخواهد شد و برای کمتر از یک ماه زندان باقی مانده درخواست آزادی مشروط کنید تا منتی هم سرش گذاشته باشند، نکته دیگر مشکلات جسمانی و احتیاج به مراقبت درمانی است که او را دوباره وادار به اعتصاب غذا کرده است.»

اعظم اقتصاد، مادر احسان مازندرانی، نهم شهریور ۱۳۹۶ در مصاحبه با کمپین حقوق بشر در ایران گفت که این روزنامه‌نگار به دلیل شرایط وخیم جسمی حتی قادر به نوشیدن آب و مایعات هم نیست ولی با این حال از اعزام او به بیمارستان و یا مرخصی استعلاجی جهت درمان جلوگیری می‌شود.

احسان مازندرانی پس از بازداشت در آبان ماه ۱۳۹۴، در اواخر اسفند همان سال در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به دو اتهام «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» به هفت سال حبس محکوم شد. بعدتر به وکیل او ابلاغ شد که دادگاه تجدیدنظر حکم او را به دو سال حبس کاهش داده، با این حال طبق برگه‌‌ای که به او بعدتر رسیده معلوم شد این روزنامه‌نگار به یک سال و یک ماه و ۱۲ روز حبس محکوم شده است.

الیاس حضرتی، نماینده مجلس روز پنجشنبه اول شهریور ماه در نامه‌ای خطاب به رییس قوه قضاییه خواستار «رسیدگی قانونی به پرونده احسان مازندرانی با توجه به وضعیت جسمی» او شد. این نماینده مجلس در نامه خود تلویحا با اشاره به این‌که تاکنون روند رسیدگی به پرونده این روزنامه‌نگار قانونی نبوده، خواستار رسیدگی به پرونده او با توجه به وضعیت نامناسب جسمی‌اش شده است. یک ماه به تمام شدن حکم این روزنامه‌نگار باقی نمانده و مشخص نیست به چه دلیل با انتقال او به خارج از زندان برای درمان مخالفت می‌شود.

همسر نازنین زاغری: دولت‌های ایران و بریتانیا باید برای آزادی او کوشش کنند و به شکنجه‌اش پایان دهند

منتشرشده در

Nazanin-arrested-Iranian-nationals-Zagheri-English-Guards-Kerman-beroznews-2

همسر نازنین زاغری، شهروند دوتابعیتی که اکنون در زندان اوین در حال تحمل پنج سال حبس است به کمپین حقوق بشر در ایران گفت او روز یکشنبه ۱۶ مهرماه در شعبه ۳۳ بازپرسی دادسرای زندان اوین با سه اتهام جدید مواجه شده است که در صورت تایید این اتهامات، ممکن است نزدیک به ۱۶ سال حبس محکوم شود.

ریچارد راتکلیف با اظهار تعجب از این روند و اتهامات جدید به کمپین گفت نازنین در تماس تلفنی با او روز گذشته گفته است که او را به شعبه ۳۳ بازپرسی دادسرای زندان اوین «شهید مقدس» برده و در آن‌جا سه اتهام «عضویت در سازمان‌هایی که برای براندازی نظام و جاسوسی علیه ایران تلاش می‌کنند» و «دریافت پول از سازمان‌های بیگانه» و «شرکت در تظاهرات علیه جمهوری اسلامی ایران در مقابل سفارت ایران در لندن» به او تفهیم شده است.

در حالی نازنین زاغری با سه اتهام سنگین دیگر که نزدیک به ۱۶ سال حبس را به دنبال دارد، مواجه شده که قرار بوده بر اساس قانون آزادی مشروط به زودی آزاد شود.

ریچارد راتکلیف با اظهار این‌که اتهامات جدید «واقعا شوکه آور است» گفت: «واقعا این اتهام عجیب و شوک‌آور است. قرار بود یک ماه دیگر مشمول آزادی مشروط شود. این موضوع را چندین مقام به خانواده گفته بودند. اما سپاه پاسداران و دولت ایران با این اتهامات جدید دارند از او برای باج‌گیری از دولت بریتانیا استفاده می‌کنند تا به خواسته‌های‌شان برسند.»

همسر نازنین زاغری با اظهار تاسف از این اتهامات جدید گفت: «دولت‌های ایران و بریتانیا باید برای آزادی او کوشش کنند و به شکنجه‌اش پایان دهند.» به گفته همسر این زندانی دوتابعیتی او «تمام اتهامات خود را رد کرده و گفته بارها گفته است که کشورش را دوست دارد و هیچ کار خلافی برای براندازی انجام نداده است.»

همسر نازنین زاغری با اظهار این‌که خانواده او سریعا قرار وثیقه برایش تهیه کرده‌اند تا مجددا برای بازجویی به انفرادی فرستاده نشود، گفت: «برای جلوگیری از انتقال او به انفرادی،خانواده‌اش دیروز وثیقه ۳۰ میلیون تومانی را تهیه کردند تا او دوباره به همان بند عمومی برگردد و به انفرادی نرود.»

ریچارد راتکلیف با اظهار این‌که نازنین در تماس تلفنی روز گذشته حالش بسیار بد بوده است، گفت: «نازنین می‌گفت رفتن دوباره به دادگاه، شنیدن سوالات تکراری و این‌که مجبور بوده دوباره جواب‌هایش را تکرار کند حالش را بد کرده. می‌گفت بدنش در کل مدت بی‌حس بوده و سرش گیج می‌رفته است. باورش نمی‌شده چیزهای را که می‌شنیده. او بارها گفته بوده که کشورش ایران را دوست دارد و هیچ‌وقت برای براندازی نظام کاری نکرده. می‌گفت این اتهام خنده‌دار است چون من هیچ کاری از زمانی که به زندان رفتم انجام نداده‌ام بنابراین چطور می‌توانم به این اتهامات جدید محکوم شده باشم.»

نازنین زاغری، شهروند ایرانی– بریتانیایی در تاریخ ۱۷ مارس ۲۰۱۶ برای سال نو ایرانی به همراه خانواده اش به ایران سفر کرد اما در تاریخ ۱۵ فروردین ماه (سوم آوریل) در«فرودگاه امام خمینی» زمانی‌ که به همراه کودک ۲۲ ماهه‌اش قصد داشت به انگلستان بازگردد، توسط ماموران سپاه پاسداران بازداشت و پس از آن به مکان نامشخصی در کرمان منتقل شد. خانم زاغری چند ماه بعد به بند ۲۲-الف سپاه پاسداران در زندان اوین منتقل شد و در اوایل دی ماه ۱۳۹۵ به بند زنان این زندان منتقل شد. او روز ۱۶ شهریورر ماه (۶۶سپتامبر ۲۰۱۶۶) به پنج سال حبس در دادگاه انقلاب محکوم شد و این حکم در دادگاه تجدید نظر نیز تایید شد. همچنین تقاضای تجدید نظر در این حکم از سوی دیوان عالی کشور نیز رد شد.

خانم زاغری پنجم بهمن ماه، دو روز پس از رسانه‌ای شدن خبر تایید حکم پنج سال حبسش از سوی دادگاه تجدید نظر، نامه‌ایی از بند زنان زندان اوین خطاب به دختر سه ساله‎اش نوشت و در آن از پشیمانی برای بازگشت به وطنش، بی‎عدالتی‎ها و بی‎قانونی‎ها و «ظلمی» سخن گفت که بر او طی ۱۱ ماه گذشته و طی بازداشت روا شده‌ است. این زندانی دوتابعیتی اکنون با اتهاماتی دیگری روبه‌رو شده است.

مسیح علی نژاد : قضاوت بین گریه های ساختگیِ مداحان میلیونی و گریه های حقیقی + ویدیو

منتشرشده در به‌روزرسانی شده در

قضاوت بین گریه های ساختگیِ مداحان میلیونی و گریه های حقیقی این کارگران و خانواده هایی که برای یک لقمه نان و حقوق ماهانه و آزادی فرزندان زندانی شان فریاد می زنند.

پنج تجمع اعتراضی برگزار شد

منتشرشده در

^C3152C012605614EF04D4B6034FC17396CFAEE40F88BB7F888^pimgpsh_fullsize_distr-300x191امروز، تعدادی از کارگران کارخانه روغن نباتی نرگس شیراز،تعدادی از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، جمعی از پزشکان متخصص بیهوشی، تعدادی از اهالی منطقه‌ی پاسداران تهران و شماری از کمک پرستاران دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور در تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا ، صبح امروز۱۳۹۶/۰۷/۱۶، تعدادی از کارگران کارخانه روغن نباتی نرگس شیراز در اعتراض به معوقات مزدی خود مقابل این واحد صنعتی تجمع کردند.

کارخانه روغن‌نباتی نرگس شیراز ۲۷۰ نفر کارگر دارد که بین سه تا شش ماه مزد معوقه طلبکارند.

در خصوص این اعتراض صنفی، ایرج رضایی از مسئولان اداره کل تعاون کار ورفاه اجتماعی استان فارس به خبرنگار ایلنا گفت: به زودی بخشی از طلب این کارگران پرداخت خواهد شد.

رضایی با بیان اینکه با پیگیری اداره کار قرار است مطالبات مزدی کارگران نرگس شیراز پرداخت شود، افزود: “این کارگران که به صورت رسمی، قراردادی و پیمانکاری در کارخانه نرگس شیراز مشغول کارند، بابت طلب مزدی خود صبح امروز مقابل در ورودی کارخانه تجمع کرده بودند”.

وی گفت: “این تجمع ساعتی بعد از طریق مذاکره مسئولان اداره کار با کارگران معترض خاتمه یافت و در حال حاضر کارگران به محل کارشان بازگشته‌اند”.

به گفته رضایی، مشکلات کارگران نرگس شیراز هفته گذشته در کمیسیون کارگری مطرح شد و امروز نیز بعد از اطلاع از موضوع اعتراض کارگران این کارخانه، سریعا رئیس اداره کار شهرستان به همراه بازرسین کار در محل اعتراض کارگران در کارخانه نرگس شیراز حاضر شدند و هم‌اکنون با مدیریت و اعضای شورای اسلامی کارخانه در حال گفتگو و مذاکره هستند.

براساس این اظهارات، مدیریت کارخانه قول داده‌است تا پایان هفته آینده بخشی از مطالبات معوقه کارگران را پرداخت کند.

درپی مرگ دانشجوی شهرکردی صورت گرفت؛ تجمع اعتراض‌آمیز دانشجویان مقابل دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
به گزارش ایلنا، در پی مرگ دانشجوی شهرکردی بر اثر گاز گرفتگی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی این شهرستان به نشانه اعتراض مقابل دانشگاه شهرکرد تجمع کردند.

از ساعت ۱۱:۳۰ دقیقه ظهر امروز۱۳۹۶/۰۷/۱۶، تعدادی از دانشجویان دختر و پسر دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد بدلیل مرگ همکلاسی خود بنام “زهره قاسمی” که شامگاه جمعه ۱۴ مهرماه بر اثر گاز گرفتگی هنگام استحمام در خوابگاه دخترانه این دانشگاه جان خود را از دست داد به نشانه اعتراض مقابل دانشگاه علوم پزشکی تجمع کردند.

طبق گزارشات دریافتی این دانشجویان با در دستن داشتن تعدادی پلاکارت و سردادن شعارهایی از قبیل “ما همه زهره هستیم تفاوتی ندارد” و “مسئول بی کفایت استعفا استعفا” در مقابل دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد تجمع کردند.

بر اساس این گزارش تجمع دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد از ساعت ۱۱:۳۰ دقیقه آغاز شد و دانشجویان با سر دادن شعار و در دست داشتن پلاکاردهایی نسبت به مرگ همکلاسی خود اعتراض داشته و خواستار بهبود شرایط حداقلی برای جلوگیری از تکرار اینگونه حوادث و پیشگیری از حوادث ناشی از کمبود امکانات پزشکی در دانشگاه شدند.

تجمع متخصصان بیهوشی مقابل مجلس
به گزارش ایسنا، جمعی از پزشکان متخصص بیهوشی در اعتراض به کاهش تعرفه بیهوشی مقابل مجلس تجمع کردند.

تجمع کنندگان با اشاره به اهمیت نقش متخصصین بیهوشی در روند اجرای طرح تحول سلامت، خواستار بازنگری در موضوع اصلاح تعرفه‌ها شدند.

متخصصان بیهوشی همچنین در نامه‌ای به رئیس مجلس خواستار توجه به مشکلات متخصصین این رشته شدند.

نمایندگان تجمع کنندگان نیز بعد از ظهر امروز۱۳۹۶/۰۷/۱۶، در دفتر مسعود پزشکیان نائب رئیس مجلس حضور یافتند و خواسته‌های خود را از مجلس به وی منتقل کردند.

تجمع معترضان اعطای زمین نجومی مقابل شورای شهر
به گزارش انصاف نیوز، تعدادی از اهالی منطقه‌ی پاسداران تهران در اعتراض به اعطای زمین نجومی و برج‌سازی در پارک بوستان این منطقه در ورودی شورای شهر تهران – خیابان بهشت – تجمع کرده‌ و توقف تخریب بوستان پنجم و پروژه را خواستار شده‌اند.

حاضر در محل، معترضان به ساخت این برج در بوستان پنجم پاسداران که به گفته‌ی آنها قرار است ۳۰۰ واحد مسکونی به واحدهای منطقه اضافه شود، پلاکاردهایی با عناوین «آزمون شورای پنجم در بوستان پنجم»، «ما اهالی پاسداران برج‌سازی در پارک بوستان را محکوم می‌کنیم»، «عواقب درگیری مردم با پارک‌خواران بر عهده‌ی شورای شهر خواهد بود»، «هم تغییر کاربری غلط، هم ملک نجومی، چرا شورای شهر حمایت می‌کند!؟» و «ساخت برج‌های مسکونی در فضای سبز و موزه محکوم است» در دست دارند.

بنظر می‌رسد حدود ۴۰ نفر از ساکنان این منطقه در پاسداران در این تجمع اعتراضی شرکت کرده‌ و مدعی شده‌اند: “مالک این برج که قرار است در پی تخریب بوستان پنجم ساخته شود، از پیمانکاران شهرداری در احداث اتوبان امام‌علی و صیاد شیرازی بوده که در ازای مطالباتش، زمین این بوستان متری دو میلیون تومان با قیمتی بسیار نازل‌تر نسبت به قیمت منطقه به او اعطا شده است!”

به گفته‌ی اهالی، قیمت زمین در منطقه بوستان پنجم پاسداران حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان تخمین زده می‌شود و سال ۹۲، این پارک واقع در منطقه ۴ شهرداری تهران ناحیه ۳ به وسعت سه هزار و ۸۰۰ مترمربع به قیمت ۲۰ میلیارد تومان برای ساخت دو برج ۱۵ طبقه به پیمانکار فروخته شده و پیمانکار تمام درخت‌های قدیمی ۱۰۰ تا ۲۰۰ ساله این پارک را نابود کرده است تا زمینه را برای ساخت و ساز آماده کند و اگر این دو برج ۱۵ طبقه در این کوچه شش متری ساخته شود، تمام ساختمان‌های اطراف نشست می‌کند و به این ترتیب با افزوده شدن ۳۰۰ واحد مسکونی دیگر به منطقه، دیگر حتی جای نفس کشیدن هم نیست!

معترضان می‌گویند: یکسال پیش، از زمانی که متوجه این اقدام شده‌اند، بارها برای متوقف شدن تخریب بوستان و اجرای پروژه به شهرداری منطقه و مراجع بالاتر و حتی دیوان عدالت اداری مراجعه کرده‌اند، اما تا کنون پیگیری‌ها به نتیجه‌ای نرسیده و با وجود این که همسایگان اطراف این پروژه مدعی هستند اجازه‌ی قانونی این گودبرداری را به مالک نداده‌اند، گودبرداری برج تا حدی پیش رفته است.

این درحالیست که تجمع‌کنندگان عنوان کرده‌اند که با وجود اجرای حکم پلمپ از سوی ضابط دیوان عدالت اداری همچنان فعالیت ساخت و ساز در این پروژه که متراژ زمین آن ۴هزار مترمربع اعلام شده، ادامه دارد و لحظه‌ای متوقف نشده است! و شهردار منطقه ۴ نیز تا کنون پاسخ درستی در این باره نداده و تنها اعلام کرده که زمین فروخته شده است، در حالی که بر اساس طرح تفصیلی کاربری این زمین، خدماتی است که یا باید به فضای سبز یا آتش‌نشانی اختصاص یابد.

پیش از این زهرا نژادبهرام، عضو شورای شهر تهران اعلام کرده بود: پیگیری‌هایی را در این زمینه انجام داده است، اما به گفته معترضان، این پیگیری‌ها هنوز به جایی نرسیده است و اکنون آنها با در دست داشتن مستندات کامل و نامه‌نگاری‌های متعدد با مسوولان و سازمان‌های مرتبط، تنها خواستار ملاقات حضوری با اعضای شورای شهر هستند.

تجمع اعتراض آمیز کمک پرستاران در مقابل دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور
به گزارش آنا، شماری از کمک پرستاران دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور از جمله لرستان، سنندج، همدان، کرمانشاه و … در اعتراض به عدم به کاری گیری کمک پرستاران در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی دولتی و خصوصی در مقابل این دانشگاه‌ها تجمع کردند.

کمک پرستاران کردستانی، همدانی و کرمانشاهی با تجمع در مقابل دانشگاه‌های علوم پزشکی سنندج، همدان، کرمانشاه و سراسر کشور عنوان کردند که مبالغی از ما برای آموزش اخذ شده با این وعده که در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی خصوصی به‌کار گرفته شویم اما تاکنون و حدود دو سال است که استخدام نشده‌ایم و هم‌چنان بیکاریم.

این تحرکات در شرایطی است که هم‌زمان با تجمع شماری از آموزش‌دیدگان دوره یکساله کمک پرستاری مقابل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در اعتراض به تأخیر نبود امکان فعالیت در بیمارستان‌های دولتی و خصوصی؛ «ماهی»، مدیرکل منابع انسانی وزارت بهداشت گفت: “کمک پرستار، رده جدید خدمتی است و شرح وظایف تعریف‌شده‌ای دارد که شامل مراقبت‌های اولیه از بیماران است و با شرح وظایف پرستاران و کادر خدماتی متفاوت است”.

از میان حدود ۱۰ هزار کمک پرستار آموزش‌دیده یکساله با توجه به درخواست و اعلام نیاز شماری از دانشگاه‌های علوم پزشکی مانند دانشگاه همدان، کردستان و علوم بهزیستی برای جذب و به‌کارگیری حدود ۳۰۰۰ نفر مجوز صادر شده و به مرور مجوز جذب و به‌کارگیری این نیروها از طریق موسسه کارآفرینان آواسلامت – وابسته به هیات امنای ارزی وزارت بهداشت – صورت خواهد گرفت.

اهمال دستگاه قضایی و سرطان درمان نشده در زندان، جان محمد جراحی، فعال کارگری را پس از آزادی گرفت

منتشرشده در

JarrahiZamani.jpg

محمد جراحی، فعال کارگری شصت و یک ساله که به دلیل فعالیت‌ در تشکل‌های مستقل کارگری، بین سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵ بدون مرخصی در تبریز زندانی بود، پس از آزادی، به دلیل تشدید سرطان درمان نشده در دوران زندان و سهل‌انگاری مقامات قضایی در فراهم کردن مراقبت‌های درمانی مناسب، روز سیزدهم مهر ۱۳۹۶ در بیمارستان تجریش تهران جان خود را از دست داد.

نقی محمودی، وکیل ساکن آلمان که زمانی وکالت محمد جراحی را به عهده داشت، روز سیزدهم مهر، با اعلام این خبر به کمپین گفت اهمال دستگاه قضایی در درمان سرطان تیروئید این زندانی سیاسی در زندان تبریز، باعث تشدید و تسریع رشد غده سرطانی شد و معالجات دیرهنگام پس از آزادی نیز بی‌نتیجه بود و به مرگ این فعال کارگری منجر شد. خبرگزاری دولتی ایلنا، موسوم به خبرگزاری کار ایران، نیز بدون اشاره به مسئولیت قوه قضائیه، خبر مرگ این «فعال کارگری قدیمی» را به دلیل ابتلا به سرطان تیروئید تایید کرد.

نقی محمودی، وکیل محمد جراحی به کمپین گفت مصداق اتهامات موکلش، توزیع نشریات کارگری و تلاش برای ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری بوده است. این وکیل سابق دادگستری در ایران که به دلیل دفاع از متهمان سیاسی و مدنی پروانه وکالتش لغو و ناچار به مهاجرت از کشور شد، درباره پرونده محمد جراحی گفت: «محمد جراحی در سال ۱۳۸۷ به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق توزیع نشریات کارگری بازداشت و به یک سال زندان محکوم شد، تشریفات آیین دادرسی اعمال نشده بود و ما توانستیم آن حکم را تعلیق کنیم، بازداشت دوباره ایشان در سال ۱۳۹۰ بود ولی علیرغم وکالتی که به من داده بودند، پروانه وکالتم لغو شد و نتوانستم در دادگاه از آنان دفاع کنم ولی در جریان پرونده و بیماری و نامه‌نگاری‌های آقای جراحی و بقیه هم‌پرونده‌اش در زندان بودم.»

محمد جراحی در خرداد ماه ۱۳۹۰ به همراه شاهرخ زمانی، فعال کارگری به اتهام تلاش برای ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری در تبریز بازداشت و هر دو به پنج سال زندان محکوم شدند. محمد جراحی پس از پنج سال زندان بدون مرخصی و با غده سرطانی که بدخیم شده بود آزاد شد و شاهرخ زمانی نیز پس از چهار سال زندان بدون مرخصی در ۲۲ شهریور ۱۳۹۴ در زندان رجایی‌شهر کرج (گوهردشت) در حالی جان خود را از دست داد که پزشکان بارها نسبت به وخامت وضعیت جسمی‌اش هشدار داده بودند.

نقی محمودی به کمپین گفت مسئولان قضایی با علم به این که سلامت محمد جراحی و هم‌پرونده‌اش شاهرخ زمانی، در معرض خطر جدی قرار دارد، عامدانه از فراهم کردن مراقبت‌های درمانی و یا اعزام او به بیمارستان خودداری کرده‌اند: «محمد جراحی و شاهرخ زمانی هر دو مشکلات جدی داشتند و پزشکان بارها نسبت به سلامتیشان هشدار داده بودند، مسئولان زندان با علم به این که سلامتشان به طور جدی به خطر افتاده، مراقبت نکردند و اجازه اعزام به بیمارستان و مرخصی درمانی ندادند تا این که همان اتفاقی افتاد که مسئولان قضایی می‌خواستند، یعنی مرگی که ظاهرا طبیعی به نظر برسد و دستگاه قضایی مسئولیتی به عهده نگیرد.»

محمد جراحی، نقاش ساختمان اهل تبریز، عضو «سندیکای نقاشان ساختمان ایران » و همچنین عضو «کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری» است. او در سال ۱۳۸۶ نیز به دلیل فعالیت در میان کارگران ، به اتهام حمل و توزیع بولتن «کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های کارگری» و عضویت در « انجمن سلامت اجتماعی آذربایجان » بازداشت و در دادگاهی بدون حضور وکیل، به چهار ده ماه حبس محکوم شده بود.

این فعال کارگری که علیرغم تشخیص قطعی بیماری سرطان تیروئید، به دلیل اهمال دستگاه قضایی فرصت بستری و مداوا نیافت؛ در سال ۱۳۹۲ طی نامه‌ای از زندان تبریز، خطاب به سندیکای نقاشان ساختمانی ایران نوشت که به تشخیص پزشکی قانونی به سرطان تیروئید مبتلا شده ولی مسئولان قضایی از فراهم‌کردن مراقبت‌های درمانی لازم خودداری می‌کنند.

در بخشی از نامه این فعال کارگری از زندان تبریز در سال ۱۳۹۲ که نسخه‌ای از آن در اختیار کمپین قرار گرفته، پس از شرح بازداشت و شکنجه‌های روحی و جسمی، آمده است: «به دلیل شرایط سنی و وضعیت نامناسب زندان تبریز از نظر تغذیه و بهداشت به بیماری‌هایی اعم از سرطان تیروئید، دیابت و چربی خون دچار شده‌ام. ولی متأسفانه تا به حال اقدامات مناسبی از طرف مسئولین زندان در راستای درمان بیماری‌هایم انجام نگرفته است. شایان ذکر است بنده به‌خاطر ابتلاء به بیماری سرطان تیروئید یکبار مورد عمل جراحی قرار گرفته‌ام و طبق نظر پزشکان متخصص مراحل درمانی باید در بیرون از زندان پیگیری شود. از این‌رو اینجانب با تکمیل پرونده پزشکی خود و ارسال آن به پزشکی قانونی جهت صدور نظر کارشناسی مبنی بر عدم تحمل حبس اقدام کرده بودم و اکنون با گذشت ۵ ماه از طرف مسئولین امر پاسخی دریافت نکرده‌ام.»

محمد جراحی اولین مورد مرگ خاموش زندانیان سیاسی در ایران با اهمال تعمدی دستگاه قضایی نیست، هدی صابر، شاهرخ زمانی، افشین اسانلو، علیرضا رجایی، احمد قابل، امید کوکبی، محسن دگمه‌چی، محمدمهدی زالیه، منصور رادپور، همگی از فعالان سیاسی و کارگری هستند که در زندان جان خود را از دست داده، یا با از دست دادن اعضای بدن خود مواجه و یا به بیماری‌های لاعلاج مبتلا شده‌اند. قوه قضائیه و نهادهای امنیتی ایران حتی از اعزام زندانیان سیاسی پس از اعتصاب غذا به بیمارستان نیز امتناع می‌کنند. در حال حاضر نیز تعداد قابل توجهی از زندانیان سیاسی در زندان‌های مختلف ایران از ضعف مراقبت‌های پزشکی و درمانی رنج می‌برند؛ رضا شهابی، سهیل عربی، آتنا دائمی، آرش صادقی، زینب جلالیان از جمله‌ این زندانیان هستند، اگر چه به دلیل قطع نسبی ارتباط زندانیان به ویژه در شهرستان‌ها، فهرست کردن همه آنان غیرممکن است.