ماه: اوت 2017

«زندانیان زندان رجایی‌شهر برای دسترسی به امکانات قانونی و رعایت شان انسانی ناچار به اعتصاب غذا شده‌اند»

منتشرشده در

یک منبع آگاه به وضعیت اعتصاب غذای زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر پس از انتقال ناگهانی آنان به بند جدید، به کمپین حقوق بشر در ایران گفت شرایط موجود در بند جدید با هیچ قانون و ارزش انسانی همخوان نیست و این زندانیان برای دست یافتن به امکانات قانونی و رعایت شان انسانی ناچار به اعتصاب غذا شده‌اند.

Recaiishehr_prison_ICHRI-768x432

یافته‌های کمپین در مصاحبه با افراد نزدیک به خانواده‌های اعتصاب کنندگان نشان می‌دهد که اعتصاب چندین تن از زندانیان از هشتم مرداد ماه و برخی دیگر از چند روز و پس از انتقال ناگهانی جمعی از زندانیان سیاسی به بند جدید بدون انتقال وسایل شخصی آنها آغاز شد. به گفته فرد مطلعی که با کمپین سخن گفت، درخواست‌های زندانیان سیاسی کاملا صنفی است و شامل درخواست هایی مانند پس دادن وسایل شخصی، استفاده از هواخوری و همچنین اجازه خرید از فروشگاه زندان است.

دست کم پنجاه زندانی بند سیاسی- عقیدتی رجایی شهر که در سالن ۱۲ این زندان نگهداری می‌شدند، پس از انتقال ناگهانی و بدون وسایلشان به بند ده این زندان، یک هفته ممنوع الملاقات شدند و با توجه به این که ارتباطات تلفنی آنان نیز پیشتر به دستور دادستانی مسدود شده بود، ارتباط این زندانیان با خانواده‌هایشان دست کم ده روز به طور کامل قطع شد.

این منبع روز شنبه چهارم شهریور گفت تعدادی از زندانیان اعتصاب غذا از لحظه انتقال اعتصاب غذا کرده‌اند و وضعیت جسمی بعضی از اعتصاب غذا کنندگان نگران کننده است. او به کمپین گفت: «در ۵ روز اول همه اعضای سالن اعتراض خود را از طریق اعتصاب غذا نشان دادند و در حال حاضر هنوز تعدادی از بچه ها در اعتصاب هستند که با توجه به طولانی شدن مدت یعنی بیشتر از بیست و پنج روز، ضعف جسمی عده ای بیشتر شده و غیر از ضعف عمومی و افت فشار، یکی از زندانیان سیاسی به نام شاهین ذوقی‌تبار دو روزی است که دچار مشکلات جدی گوارشی و داخلی شده و موجب نگرانی جدی است.»

سعید ماسوری، شاهین اقدامی، سعید شیرزاد، شاهین ذوقی تبار، رضا اکبری منفرد، ابوالقاسم فولادوند، حسن صادقی، رضا شهابی، محمد نظری، پیام شکیبا، محمد بنازاده امیرخیزی و محمدعلی (پیروز) منصوری دوازده تن از زندانیانی هستند که منبع مطلع کمپین، وضعیت جسمی آنان را نامناسب توصیف کرد. تعداد زندانیانی که اعتصاب غذا کرده‌اند بین پانزده تا بیست تن گزارش شده است.

این منبع انتقال ناگهانی زندانیان سیاسی در هشتم مرداد به بندی دیگر بدون وسایل و دارو و حتی تهویه مناسب، را برای زندانیان شوک آور خواند: «آنچه در ۸ مرداد اتفاق افتاد برای همه زندانیان سیاسی و عقیدتی یک شوک بزرگ بود و همه بچه‌ها از طیف‌های گوناگون از زندانیان عقیدتی بهایی، نوکیش مسیحی تا زندانیان سیاسی سازمان مجاهدین خلق، گروه‌های کرد؛ هیچ کدام چنین تجربه‌ای را نداشتند و شاید همین تولید شوک شدید که فشار روانی بسیاری را به بچه‌ها وارد کرد، اولین حق انسانی است که از زندانیان پایمال شد.»

او همچنین گفت زندان در فرایند انتقال، حقوق قانونی و انسانی زندانیان را نقض کرده، به زندانیان دروغ گفته و آن‌ها را بدون غذا و پوشاک و دارو به یک سالن بدون تهویه و با دوربین‌های مداربسته فرستاده است: «نکته دیگری که می تواند شدت این شوک را نشان دهد این است که مسئولین زندان مسئولیت اقدام خود یعنی جابجایی و بازرسی را به عهده نمی گیرند؛ و با عنوان آمار بچه‌ها را به حیاط می آورند و این اولین حق انسانی که صداقت و وضوح است را از بچه های سالن دوازده (سالن سابق زندانیان سیاسی) می گیرد، برای ملموس شدن این عدم اطلاع همینقدر کافی است که بچه‌ها حداقل لباس مناسب را نداشته‌اند و در نتیجه تا چند روز از حداقل نیازهای اساسی مثل امکان مسواک و تعویض لباس زیر محروم بودند.»

ماده ۳۷ آیین نامه اجرایی سازمان زندان‌ها از «دقت و مراقبت کافی در تحویل صحیح و سالم امانت‌های محکومان به هنگام آزادی یا انتقال آنان و ارسال صورت مجلس تنظیمی با امضاء محکوم به دفتر مراکز حرفه آموزی و اشتغال یا زندان» سخن گفته است، قانونی که در جریان انتقال زندانیان سیاسی نادیده گرفته شد.

به گفته این منبع از روز هشتم مرداد تا روز آزادی او در سوم شهریور، علیرغم اعتصاب غذا و اعتراض زندانیان، تغییر محسوسی ایجاد نشده است: «متاسفانه بعد از ۲۶ روز هنوز تغییر محسوس و قابل قبولی پیش نیامده است، زندانیان سیاسی و عقیدتی بیشتر لباس‌ها و بخشی از ظروف خود و امکان سه ساعت هواخوری روزانه را پس گرفتند، ولی کتاب، تلویزیون، امکان خرید از فروشگاه، صندلی … را هنوز ندارند و مهم‌تر از همه بحث اکسیژن و تهویه است که به هیچ وجه مناسب نیست، نصف پنجره‌های زندان رجایی شهر از قبل تیغه کشیده شده است و آن نیمه هم از دو طرف با ورق آهنی مشبک مسدود شده است.»

یافته‌های کمپین در مصاحبه با افراد نزدیک به خانواده‌های اعتصاب کنندگان نشان می‌دهد که اعتصاب چندین تن از زندانیان از هشتم مرداد ماه و برخی دیگر از چند روز و پس از انتقال ناگهانی جمعی از زندانیان سیاسی به بند جدید بدون انتقال وسایل شخصی آنها آغاز شد. به گفته فرد مطلعی که با کمپین سخن گفت، درخواست‌های زندانیان سیاسی کاملا صنفی است و شامل درخواست هایی مانند پس دادن وسایل شخصی، استفاده از هواخوری و همچنین اجازه خرید از فروشگاه زندان است.

عباس جعفری دولت آبادی روز یک شهریور در همایش علمی کاربردی زندان و کاهش جمعیت کیفری، بدون ذکر نام خطاب به زندانیانی که به اعتصاب غذا رو می‌آورند، گفت دستگاه قضایی تسلیم این موارد نخواهد شد. دادستان تهران گفت: «به برخی زندانیان که به اعتصاب غذا و سایر تهدیدها روی می‌آورند اعلام می‌کنیم که این اقدامات، اموری شکست خورده است و دستگاه قضایی تسلیم این موارد نمی‌شود. مجازات زندانیان باید به طور کامل اجرا شود و قرار نیست ما تحت تاثیر برخی اقدامات زندانیان از جمله اعتصاب غذا قرار گیریم.»

طبق ماده ۱۶۱ آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، «اعتراض، شکایات و تقاضای ملاقات به صورت دسته جمعی و اعتصاب زندانیان به کلی ممنوع است.» اما تعداد زیادی از زندانیان و به ویژه زندانیان سیاسی و مدنی طی سال‌های گذشته ناچار شده‌اند به نشانه اعتراض به نقض حقوقشان توسط نهادهای امنیتی و قضایی دست به اعتصاب غذا بزنند. هدی صابر، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی منتقد حاکمیت ایران، در بیست و یک خرداد ۱۳۹۰ در حالی که در اعتصاب غذا بود، جان خود را به دلیل ضرب و شتم و عدم رسیدگی پزشکی از دست داد. فعالان صنفی و مدنی زیادی مانند رضا شهابی، اسماعیل عبدی، جعفر عظیم‌زاده، محمود بهشتی، آتنا دائمی، آرش صادقی و … نیز در سال‌های گذشته در زندان‌های تهران و کرج در اعتراض به نقض حقوق فردی و سیاسیشان دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

 

نمایان شدن دیوار جنوبی تخت جمشید ء کشف دیوار پنهان مجموعه جهانی تخت جمشید + ویدیو

منتشرشده در

به نقل از روابط‌ عمومی پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، علی اسدی گفت: خاک حاصل از کاوش‌ها از ۹۰ سال پیش باعث شد تا تل بزرگی دیوار جنوبی را بپوشاند.
وی افزود: در فصل سوم کاوش آبراهه‌های تخت‌ جمشید بخشی از این دیوار که ۱۴ متر ارتفاع دارد کشف شد.
اسدی ادامه داد: با خاک‌برداری کامل از دیوار جنوبی، مسیر گردشگری نیز در آینده تغییر خواهد کرد.
همچنین مسعود رضایی منفرد مدیر پایگاه تخت جمشید گفت: اگر این طرح طی سال‌های آینده به پایان برسد، مسیر اصلی ورود مردمان هخامنشی را طراحی خواهیم کرد.
مجموعه پارسه (تخت جمشید) نزدیک به ۲۶ قرن پیش ساخته شده است و ۱۲۶ هزار متر مربع مساحت دارد.
تخت‌جمشید حدود ۶۰ کیلومتری شمال شیراز در حوزه شهرستان مرودشت قرار دارد.

وضعیت وخیم احسان مازندرانی در زندان و درخواست یک نماینده مجلس از قوه قضاییه برای رسیدگی به پرونده او

منتشرشده در

Ehsan-Mazandarani1-1-1-1

الیاس حضرتی، نماینده مجلس روز پنجشنبه اول شهریور ماه در نامه‌ای خطاب به رییس قوه قضاییه خواستار «رسیدگی قانونی به پرونده احسان مازندرانی با توجه به وضعیت جسمی« او شد. این نماینده مجلس در نامه خود تلویحا با اشاره به این‌که تاکنون روند رسیدگی به پرونده این روزنامه‌نگار قانونی نبوده، خواستار رسیدگی به پرونده او با توجه به وضعیت نامناسب جسمی‌اش شده است. یک ماه به تمام شدن حکم این روزنامه‌نگار باقی نمانده و مشخص نیست به چه دلیل با انتقال او به خارج از زندان برای درمان مخالفت می‌شود.

الیاس حضرتی در این نامه خطاب به رییس قوه قضاییه با اشاره به بازگشت غیر قانونی احسان مازندرانی به زندان پس از آزادیش نوشته است: «حتما مستحضرید که آقای احسان مازندرانی، مدیر مسوول اسبق روزنامه فرهیختگان و از همکاران مطبوعاتی مدت‌ها پیش محکوم و مشغول تحمل حبس بود که مدتی پیش آزاد شد و پس از چند روز دوباره با این عنوان که اشتباه صورت گرفته به زندان برگردانده شد.»

این نماینده مجلس با اشاره به نامه هسر احسان مازندرانی درباره‌ وضعیت ناخوشایند جسمی آقای مازندرانی نوشته است: «تحمیل مجازات و حبس هر محکومی باید به گونه‌ای باشد که رافت و ملاطفت اسلامی هم همراه داشته باشد.» الیاس حضرتی در ادامه نوشته: «ای کاش مرجعی برای رسیدگی به این درخواست‌‌های ساده وجود داشت که نیازی به پیگیری نمایندگان نبود.» او\

تاکید کرده چنین وضعیتی برای قوه قضاییه «نقطه منفی محسوب می‌شود.»

این نماینده مجلس حتی غیرمستقیم به بازداشت‌های فله‌ای و بدون مستندات کافی روزنامه نگاران اشاره کرده «مساله محکوم کردن افراد از هر صنف و حرفه‌ای یک بحث که قصد ورود به آن را ندارم.»

در سال‌های اخیر نمایندگان مجلس در مورد برخی از زندانیان سیاسی نامه به مسوولان قوه قضاییه نوشته و خواستار رسیدگی عادلانه به وضعیت آن‌ها شده‌اند. پیش از این ۱۷ نماینده مجلس در مهرماه ۱۳۹۵ طی نامه‌ای به رییس قوه قضاییه خواستار نقض حکم ۱۶ سال حبس نرگس محمدی شده بودند.

الیاس حضرتی مدیر مسوول روزنامه اعتماد است و مدتی پیش ساسان آقایی، معاون سردبیر این روزنامه نیز بازداشت شد و تاکنون بدون اتهام مشخصی در زندان اوین به سر می‌برد.

ملیحه حسینی، همسر احسان مازندرانی روز سه شنبه ۳۱ مرداد ماه در توییتر خود نوشت که این روزنامه نگار «در حالت نیمه بیهوش با فشار زیر هشت، قند زیر ۴۰ و ضربان قلب ۱۳۰ به بهداری زندان اوین منتقل شده اما دکتر تنها سطح هوشیاری او را کنترل و اعلام کرده برای درمانش نمی تواند اقدامی انجام دهد.»

همسر این روزنامه نگار در اینستاگرام خود هم نوشته که اگر اگر اتفاقی برای همسرش بیفتد مسوول آن «جعفری دولت‌آبادی و محسنی ‌اژه‌ای» دادستان تهران و سخنگوی قوه قضاییه هستند که تاکنون به درخواست‌های او برای معالجه پاسخی نداده‌اند. به گفته خانم حسینی، احسان مازندارانی حدود یک هفته است به دلیل شرایط وخیم جسمی فقط قادر به نوشیدن آب و مایعات است.

در حالی وضعیت احسان مازندرانی و بسیاری از زندانیان دیگر در زندان‌ها وخیم است و نیازمند پزشکی هستند که غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی قوه قضاییه روز ۲۹ مرداد ماه گفته بود به همه نیازهای بهداشتی و درمانی زندانیان توجه می‌شود. او گفته بود: «نسبت به درمان و سایر خدمات پیش بینی‌هایی صورت می‌گیرد و سازمان زندان‌ها در حد توان و امکانات اقدام می‌کند.»

احسان مازندرانی، روزنامه‌نگار و مدیر مسوول سابق روزنامه فرهیختگان در تاریخ ۱۱ آبان ۱۳۹۴ به همراه پنج روزنامه‌نگار دیگر تحت پروژه نفوذ از سوی ماموران حفاظات اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شد. او در اواخر اسفند همان سال در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به دو اتهام «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» به هفت سال حبس محکوم شد. بعدتر به وکیل او ابلاغ شد که دادگاه تجدیدنظر حکم او را به دو سال حبس کاهش داده، با این حال طبق برگه‌ی که به او بعدتر رسیده معلوم شد این روزنامه‌نگار به یک سال و یک ماه و ۱۲ روز حبس محکوم شده است.

این روزنامه‌نگار در تاریخ ۲۳ بهمن ماه ۱۳۹۵ پس از پایان دوران حکمش از زندان آزاد شد اما در تاریخ ۲۲ اسفند ۹۵ مجددا در منزلش بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. ماموران دلیل بازگرداندن او را اشتباه در حکم عنوان کرده‌اند و این‌که نباید او آزاد می‌شده است. در حال حاضر او طبق همان دو سال حبس، یک ماه دیگر به تمام شدن حکمش بیشتر باقی نمانده است اما این روزها به شدت حال او وخیم اعلام شده است.

در حال حاضر هنگامه شهیدی، آفرین چیت‌ساز و احسان مازندرانی، یغما فشخامی و ساسان آقایی در زندان اوین در زندان اوین به سر می‌برند. ساسان آقایی و یغما فشخامی هنوز در حال بازجویی هستند و اتهام آن‌ها مشخص نشده است.

Detained Political Leader Mehdi Karroubi on Life-Threatening Hunger Strike

منتشرشده در به‌روزرسانی شده در

Mehdi-Karroubi-CHRI-768x427

August 16, 2017—The Iranian judiciary must immediately release ailing political leaders Mehdi Karroubi, who is currently on hunger strike, Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard, said the Center for Human Rights in Iran (CHRI).

Karroubi (79), who along with Mousavi (75) and Rahnavard (71) has been under house arrest, without public charge or trial since February 2011, embarked on a hunger strike on August 16, 2017, his wife Fatemeh Karroubi told Saham News.

“Karroubi’s life is in danger and the state, which has detained him without trial, is responsible for whatever happens to him while he is in its custody,” said CHRI’s executive director Hadi Ghaemi.

“Karroubi is still demanding his first trial more than six years after he was imprisoned in his home,” added Ghaemi. “The judiciary must immediately tend to this emergency medical situation and free these political leaders who have been imprisoned for peacefully expressing their opinion.”

Recently released from hospitalization, Karroubi is demanding security agents leave his home in northern Tehran and that he be granted a public trial—a demand he has been making for more than six years.

“He has had two angiography procedures in recent days and he’s not in good physical condition at all,” Karroubi’s son Mohammad Taghi Karroubi told CHRI. “But against doctors’ advice, he has been forced to start a hunger strike for his most basic rights.”

“We are extremely worried for him,” he added. “Going on a dry hunger strike is very dangerous for anyone at his age.”

Karroubi, Mousavi and Rahnavard were put under house arrest on February 13, 2011 for peacefully disputing the results of Iran’s 2009 presidential election, which brought hardliner Mahmoud Ahmadinejad a second term in office.

The Green Movement arose out of the peaceful protests—violently repressed by the state—that swept Iran after the election, and are still a highly sensitive subject in Iran, referred to by hardliners as “the sedition.”

Ending the house arrests was one of President Hassan Rouhani’s top pledges during his 2013 election campaign.

Crowds of supporters chanted for the trios’ freedom during many of his campaign rallies in 2013 and again in 2017.

However, after his re-election on May 19, 2017, Rouhani adopted a more cautious line and suggested that a solution depends on cooperation from other branches of state.

Hardline officials have stated that the reason the judiciary is holding the trio under house arrest is because they would have received a much harsher sentence for leading the peaceful protests if they were tried in the Iranian court system.

The Iranian judiciary should immediately end its routine practice of detaining individuals without charge.

“Many individuals are held in this legal purgatory for extended periods in Iran, but six years of imprisonment without charge is long even by Tehran’s standards,” said Ghaemi.

محد تقی کروبی: پدرم در آستانه ۸۰ سالگی برای اجرای قانون دست به اعتصاب غذا زده است

منتشرشده در

مهدی کروبی چند ساعت پس از شروع اعتصاب غذای خشک، در ساعت یک بامداد ۲۶ مرداد ماه به بیمارستان شهید رجایی منتقل شد. محمد تقی کروبی، فرزند او در توییتر خود این خبر را اعلام کرد.

Mehdi-Karroubi-CHRI-768x427

محمد تقی کروبی پسر مهدی کروبی، در گفت وگو با کمپین حقوق بشر در ایران ضمن اعلام اینکه پدرش «در اعتراض به روند و شیوه حصر غیرقانونی و غیرشرعی» خود از صبح چهارشنبه ۲۵ مرداد ماه دست به اعتصاب غذای (خشک) زده، با نگرانی از وضعیت جسمی وی گفت: «آقای کروبی دی ماه امسال هشتاد ساله می‌شود، دو مرتبه در روزهای گذشته آنژیو‌گرافی قلب داشته و وضعیت جسمی‌اش به هیچ وجه خوب نیست اما برای بدیهی‌ترین حقش نهایتا علیرغم تذکرهای پزشکی مجبور به اعتصاب غذا شده است. ما به شدت نگران او هستیم. برای فردی در این سن و سال حتی اگر بیمار هم نباشد اعتصاب غذای خشک خطرناک است.»

آقای کروبی ۱۴ روز پس از بازگشتش از بیمارستان و عمل آنژیو قلب دست به اعتصاب غذا زده است.

فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی روز ۲۵ مرداد ماه طی مصاحبه‌ای با سایت سحام نیوز که نزدیک به مهدی کروبی است با اعلام خبر اعتصاب غذای او گفته آقای کروبی «امروز پس از نماز صبح» اعتصابش را آغاز کرده است. به گفته خانم کروبی، مهدی کروبی از امروز تنها داروی قلب خود را مصرف می‌کنند.

فاطمه کروبی خواسته اول مهدی کروبی برای پایان دادن به اعتصابش را «خروج ماموران امنیتی از منزل» و سپس «برگزاری دادگاه علنی مطابق با اصل ۱۶۸ قانون اساسی با حضور وکیل» عنوان کرده است.

محمد تقی کروبی با اشاره به این‌که حاکمیت طی شش و سال نیم رفتار قانون‌مند در قبال پدرش نداشته است به کمپین گفت: «آقای کروبی یک خواسته صریح و شفاف دارد و آن هم دادرسی و رفتار مبتنی بر قانون است. اگر اعمال مجازات بدون طی شدن روال قانونی صورت بگیرد آنوقت وجود دستگاه قضایی و قانون‌گذاری و اساس این حکومت زیر سوال می‌رود. او شش سال و نیم در حصر است و برخلاف ادعای حاکمیت که می‌گفتند نتیجه دادگاه برای شما حتی بدتر است در نامه‌های به حسن روحانی و علی مطهری در سال گذشته عنوان کرد که از نتیجه داگاه نگران نیست و اعتراضی هم به آن نمی‌کند فقط می‌خواهدبه اتهامات یک طرفه پاسخ دهد. خب این بدیهی‌ترین حق یک فرد است. و این فرد پذیرفته که از دادرسی عادلانه هم برخوردار نیست اما برای حاکمیت قانون لازم می‌داند حتی در چنین ساختاری، این مجازات از طریق قانون اعمال شود تا از طریق فرد. به هرحال ایشان بعد از این سال‌ها و با شرایط جسمی که ما بسیار نگران او هستیم مجبور به اعتصاب شده است.»

همسر مهدی کروبی در مصاحبه خود با سحام نیوز اشاره کرده پیش از اعزام بار دوم به بیمارستان، مهدی کروبی «پیامشان را به مقامات از جمله به وزیر بهداشت و درمان اعلام کردند و گفتند که اگر قرار بر تداوم حصر غیرقانونی، بدون محاکمه علنی است ایشان دست به اعتصاب غذا خواهند زد. فقدان پاسخویی مقامات نظام و مقامات رسمی کشور نسبت به رویه حصر و روندی که در خلال ای نماجرا اتفاق افتاده، آقای کروبی را به این نتیجه رسانده که دست به اعتصاب غذا بزنند.»

فاطمه کروبی در توضیح دلایل اعتصاب غذا گفت: «آقای کروبی خواسته خودشان را صریحا اعلام کردند: ابتدا خروج ماموران امنیتی از منزل؛ که تا کنون در هیچ حصری در پیش و پس از انقلاب سابقه نداشته که ماموران امنیتی در درون منزل با فرد محصور زندگی کنند و تمام ابعاد زندگی او را به طور کامل شنود کنند و دوربین وصل کنند و شرایط زندگی را به طور بسیار بسیار عجیبی برای آن فرد و خانواده اش سخت کنند.»

خانم کروبی در توضیح بیشتر حضور ماموران از زمان حصر تاکنون گفته است: «تصور کنید زندگی در منزلی که شنود، دوربین و تعداد زیادی مامور ۲۴ ساعته در آن حضور دارند. در اعمال این حصر، حکومت مدعی شریعت نه تنها شرع، بلکه اصول اولیه انسانی را هم رعایت نکرده است، و برای آقای کروبی پس از تحمل بیش از ۲۴۰۰ روز، ادامه این روند امکان پذیر نیست. با اصرار من و پزشک وزارت اطلاعات، ایشان امروز تنها داروی قلبی شان را مصرف کردند و بجز آن لب به آب و غذا نزدند.»

همسر مهدی کروبی دلیل دوم اعتصاب آقای کروبی را طبق گفته خودشان این‌طور عنوان کرده است: «دوم، همانطور که پیشتر به آقای روحانی و مطهری در نامه ای جداگانه گفته بودند در صورت تداوم حصر برگزاری دادگاه علنی را فراهم کنند، این خواسته ای صریح و شفاف است که پس از گذشت ۶ سال نیم از زمان حصر، ایشان خواسته اند که زمان برگزاری دادگاه هر چه زودتر اعلام شود. البته دادگاهی علنی مطابق اصل ۱۶۸ قانون اساسی که در آن آقای کروبی به همراه وکلایشان به ادعاهای حکومت پاسخ دهند و مردم را در جریان بسیاری از مسائل که مد نظرشان است قرار دهند. این خواسته بسیار مهمی است که ایشان بارها از ابتدای حصر مطرح کرده بودند.»

مهدی کروبی، کاندیدای ریاست جمهوری در سال ۸۸، در آستانه ۸۰ سالگی دوم مرداد ماه پس از وخیم شدن وضعیت قلبی‌اش به بیمارستان مرکز قلب تهران منتقل شد اما علیرغم توصیه‌های پزشکی، ماموران وزارت اطلاعات او را چهارم مرداد ماه به منزلش بازگرداندند. اما مجددا او را دو روز بعد در تاریخ ششم مرداد ماه مجددا به بیمارستان و این بار بیمارستان شهید رجایی منتقل کردند. مهدی کروبی در مدت بستری شدن دو بار تحت آنژیو قلب قرار گرفت و در تاریخ ۱۱ مرداد ماه مجددا به خانه‌اش تحت کنترل ماموران وزارت اطلاعات بازگشت. در تمام روزهای بیمارستان فقط خانواده درجه یک او اجازه ملاقات داشتند.

مهدی کروبی و میرحسین موسوی، دو نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ بعد از برگزاری انتخابات بحث‌برانگیز آن سال، با اعتراض‌های گسترده مردمی که معتقد به تقلب در شمارش آرا بودند، همراهی کردند. اعتراض‌های مردمی پس از گذشت ماه‌ها همچنان ادامه داشت و حدود یک سال‎و‎نیم بعد و در بهمن سال ۱۳۸۹ با فراخوان دوباره رهبران جنبش سبز، راهپیمایی جدیدی در تهران برگزار شد که در نهایت به حبس خانگی مهدی کروبی و همسرش فاطمه کروبی و میرحسین موسوی و همسرش زهرا رهنورد انجامید. فاطمه کروبی همسر مهدی کروبی پس از مدتی آزاد شد، اما زهرا رهنورد همسر میرحسین موسوی همچنان در حصر ماند. حبس خانگی رهبران معترضان در ایران، بدون محاکمه و بدون طی مراحل قانونی انجام شد و تا کنون ادامه دارد. آنان نه در دادگاهی حاضر شدند و نه فرصت دفاع از خود یافتند.

خواسته آیت‌الله خامنه‌ای و نزدیکان او آن بود که این افراد عذرخواهی کنند، و حتی رهبر جمهوری اسلامی این موضوع را در یکی از سخنرانی‌های خود آشکارا اعلام کرد. با این‌ همه رهبران جنبش سبز حاضر به عذرخواهی نشدند.

حسن روحانی در تبلیغات انتخاباتی خود در سال ۱۳۹۲ وعده رفع حصر میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد، رهبران جنبش سبز ایران را که از ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در حصر خانگی قرار دارند، داد و در جمع دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف در زمان تبلیغات انتخاباتی گفت: «به نظر من مشکل نیست شرایطی را در یک سال آینده بشود فراهم کرد که نه تنها آن‌هایی که در حصرند آزاد شوند بلکه حتی آن‌هایی که به خاطر سال ۸۸ در زندان هستند هم آزاد شوند.» او در مبارزات انتخاباتی سال ۹۶ مجددا قول‌هایش را برای رفع حصر تکرار کرد.