ماه: مارس 2016

حشمت الله طبرزدی به دادسرای اوین احضار شد

منتشرشده در

tabarzadi-300x191.jpgحشمت‌ الله طبرزدی، فعال سیاسی و زندانی سیاسی پیشین به دادسرای اوین احضار شده و باید صبح چهارشنبه ۲۶ اسفند خود را به شعبه ۲ این بازپرسی معرفی کند.

آقای طبرزدی با اعلام این خبر در صفحاتش در شبکه‌های اجتماعی نوشته است: «امروز دوباره زنگ در خانه را زدند. دو نفر موتور سوار و با ریش و هیئت شناخته شده برای همه ی ما. گفتند از دادستانی ویژه مقدس واقع در زندان اوین امده ایم. برای حشمت طبرزدی احضاریه داریم. گفتم بگذارید پشت در و بروید، من نمی شناسم کی هستید و این در باز نمی شود.»

آقای طبرزدی نوشته است که از باز کردن در و پذیرش و امضای احضاریه خودداری کرده ولی آنها گفته اند که باید صبح چهارشنبه ساعت ۹ صبح در دادسرا حاضر شود.

در گفته های مأموران اشاره ای به اتهامات و دلایل احضار نشده است ولی آقای طبرزدی نوشته است: “چه در بازپرسی حاضر شوم چه نشوم، اما حرف نخواهم زد. هیچ وثیقه و کفالت نخواهم گذاشت. اگر بازداشت کنند، از همان لحظه اول اعتصاب غذا خواهم بود.”

حشمت اله طبرزدی، دبیر کل جبهه دموکراتیک ایران از فعالان سیاسی منتقد حکومت ایران است که طی سا‌های گذشته به طور متناوب بازداشت و زندانی شده است.

آقای طبرزدی در آخرین مورد بازداشت، نهم تیرماه پس از حدود ۵ سال و نیم حبس از زندان رجایی‌شهر کرج آزاد شده و پس از آزادی نیز به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داده است.

بازداشت نازک افشار، کارمند سابق سفارت فرانسه در فرودگاه تهران

منتشرشده در

«نازک افشار»، کارمند سابق ایرانی‌ الاصل سفارت فرانسه در تهران، هنگام ورود به ایران در فرودگاه بازداشت شد.
Nazak-Afshar_kampain.info_-696x464.jpg
به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی ومدنی به نقل از کلمه، «نازک افشار»، کارمند سابق سفارت فرانسه در تهران در حالی هنگام ورود به ایران بازداشت شد که بدون منع قانونی از کشور خارج شده بود.
این کارمند وزارت خارجه فرانسه برای دیدار مادر مریض احوال خود که پزشکان از درمان وی قطع امید کرده بودند به ایران سفر کرده است.
بر اساس گزارش‌ها نازک افشار که از بیماری خاصی رنج می‌برد و امروز هنگام انتقال به زندان اوین جلوی در اوین دچار تشنج شده، از حال رفته و بر زمین افتاده است. او به دلیل همین بیماری در مرخصی استعلاجی به سر می‌برد.
نازک افشار پیش از این در تابستان سال ۸۸ نیز به دلیل اشتغال در بخش فرهنگی سفارت فرانسه بازداشت و پس از مدتی آزاد شده و به فرانسه بازگشته بود

پوریا ابراهیمی و شکوفه آذر در مجموع به ۱۳ سال حبس محکوم شدند

منتشرشده در

«پوریا ابراهیمی» و «شکوفه آذر ماسوله» دو فعال مدنی صبح روز شنبه ۲۲ اسفند ماه از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی «احمدزاده» در مجموع به ۱۳ سال حبس محکوم شدند.
Poriya-Ebrahimi-Shokofeh-Azar_kampain.info_-696x464.jpg
به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، پیش تر در روز چهارشنبه ۱۲اسفنند ماه ۱۳۹۴ «پوریا ابراهیمی» در خصوص اتهام انتسابی «تشکیل گروه با هدف، جهت ترور قاضی صلواتی یکی از قضات دادگاه انقلاب»، به علت نبود مستندات کافی و همچنین تأکید برعدم شکایت خصوصی قاضی «ابولقاسم صلواتی»، رفع اتهام شد.
این فعال مدنی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات غیرقانونی» به دو سال حبس تعزیری، پنج سال حبس تعلیقی و ۳۰ ضربه شلاق محکوم گردید.
همچنین «شکوفه آذر» دیگر فعال مدنی نیز به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی» و «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس تعزیری و پنج سال حبس تعلیقی محکوم گردید.
این دو فعال مدنی پیش تر در ۱۹ خردادماه ۱۳۹۴، از سوی نیروهای امنیتی در شهر «رودهن» بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند.
«پوریا ابراهیمی» پس ار انتقال به زندان اوین در روز دوشنبه ۸ تیر ماه پس از پایان یافتن دوره بازجویی به بند هشت این زندان انتقال یافت و در نهایت در عصر روز دوشنبه ۱۹ بهمن ماه پس از گذشت هشت ماه بازداشت موقت با قرار وثیقه هفتاد میلیون تومانی از این بند آزاد شد.
همچنین «شکوفه آذر ماسوله » با نام مستعار «پریسا آذری» پس از سپری کردن حدود ۹ ماه بازداشت موقت، عصر شنبه ۱۵ اسفند ماه با سپردن کفالت از زندان آزاد شد.
«پوریا ابراهیمی» پیش تر در ۲۷ خرداد ماه سال جاری، در شعبه ششم دادسرای «اوین»، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «تشکیل گروه با هدف، جهت ترور قاضی صلواتی یکی از قضات دادگاه انقلاب» و«اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» تفهیم اتهام شد.
همچنین «ارتباط با رسانه‌های خارج از کشور»، «ارسال اخبار کذب»، «ارتباط با خانواده های زندانیان سیاسی و مدنی» و همچنین خانواده های جانباختگان اعتراضات مردمی ۱۳۸۸ از جمله اتهاماتی بود که به وی منتسب داده شده بود.

Imprisoned Reformist Iranian Journalist Hospitalized After Prolonged Hunger Strike

منتشرشده در

Issa-Saharkhiz01.jpg

Issa Saharkhiz, imprisoned reformist journalist and former political prisoner, was hospitalized on March 9, 2016 due to life-threatening health deterioration from successive hunger strikes.

“My father has lost more than 20 kilograms. My family says he looks like someone entirely different. It is natural for anyone to develop severe problems and weight loss after some time on hunger strike,” Saharkhiz’s son, Mehdi Saharkhiz, told the International Campaign for Human Rights in Iran.

Issa Saharkhiz described the inhumane conditions he has suffered since his November 1, 2015 arrest in a letter from prison published on March 8.

“I was often locked up in a solitary cell which is a form of ‘white torture’ [psychological and mental torture]. Even when someone else shared a cell with me, it was just to look after me, as, due to various reasons and different illnesses, I have repeatedly fallen down in the room, the bathrooms, the courtyard, during fresh air breaks, etc., due to a severe drop in my blood pressure and poor blood circulation to my brain,” he wrote.

Solitary confinement is a common tactic used in Iran to increase psychological pressure on a prisoner to extract a false confession. Such “confessions” are then used as evidence to convict—and frequently broadcast over Iran’s state TV in order to defame the individual.

Saharkhiz ended his latest hunger strike, which had lasted two weeks, on March 7 after he was transferred from solitary confinement inside Evin Prison’s Ward 2-A—controlled by the Revolutionary Guards’ Intelligence Organization—to Ward 8. Saharkhiz has protested his detention and inhumane conditions by enduring three hunger strikes since his arrest.

“I also had severe seizures a few times. After three-and-a-half months, and only on orders from the representative of the Legal Medicine Organization, was I transferred to the infirmary at Evin Prison,” wrote Saharkhiz. “I have not received even a simple electroencephalogram (EEG) for diagnosis of this new, unknown condition. Naturally, when a medical examination which is critical to a prisoner’s health is neglected, the prisoner’s other rights are also neglected.”

Political prisoners in Iran are singled out for particularly harsh prison treatment, which often includes denial of medical care.

Issa Saharkhiz’s letter was published on his son Mehdi’s Facebook and Twitter accounts on March 8.

“It is clear they have a personal vendetta against my father; otherwise they would not treat a human being like this. Even a murderer would not be treated like this,” Mehdi Saharkhiz told the Campaign. “Saeed Mortazavi [former Tehran Prosecutor] who is even accused of murder, was released on a small bond, and he is comfortably walking on Tehran streets. The Judiciary is kind to those who flatter it, and treats those who criticize it very inhumanely.”

Agents from the Revolutionary Guard’s Intelligence Organization arrested Issa Saharkhiz, a political activist and well-known reformist journalist, on November 1, 2015.

Charged with “assembly and collusion for acting against national security,” and “propaganda against the state,” Saharkhiz was scheduled to appear before Branch 28 of the Tehran Revolutionary Courts on March 5, 2016. But because his lawyers had not been allowed access to his case until trial day, they requested a postponement.

Saharkhiz wrote that he has been denied access to a towel, toothbrush, and toothpaste. He added that he has also been denied access to state television, newspapers, and even religious books such as the Quran, and that his only contact with the outside world is a state radio broadcasted into his cell.

Saharkhiz said he has been arrested for his journalistic work: “If I have committed a crime, it is of a journalistic nature, and whatever the court is using as evidence and which has been reflected in my indictment is based on my writings.”

He also pointed out that according to Article 168 of the Iranian constitution, political and press-related crimes must be tried in the presence of a jury.

“It is clear that such charges do not need detention, especially not an illegal detention for more than four months, and it is necessary for the detention orders to be cancelled immediately—a point I continuously made to the case experts [interrogators], and they had promised to close this case within a month at the most,” he wrote.

Noting that being active on social media networks like Facebook and Telegram is not illegal, Saharkhiz wrote that his interrogators had tried to convince him otherwise: “While the Prosecutor General has given an interview on this topic and has not announced a legal barrier for using these networks, the experts [interrogators] considered it illegal and called the Prosecutor General ‘uninformed,’ just as they called many government and state officials ‘amateurs,’ and even ‘traitors.’”

“Such perception and attitude was so prevalent that they even called those working in the government and the president’s colleagues as ‘individuals with issues.’”

Saharkhiz added that although his interrogators described themselves as lawful citizens, they admitted to participating in illegal gatherings “such as the sit-in in front of the Parliament while the nuclear agreement was being approved, the illegal occupation of the British Embassy, and the raid on the Saudi Arabian Embassy, where they were involved directly or indirectly.”

“It must be examined whether these individuals, known as law enforcement agents, have committed ‘assembly and collusion and propaganda against the state,’ causing the emergence of massive negative effects and financial, moral, and international consequences for the state, or people like me, who have had nothing to do with such events!” he wrote.

Saharkhiz previously spent nearly five years in prison for publishing political commentaries critical of the widely disputed results of Iran’s 2009 presidential elections.

Saharkhiz also previously served in President Mohammed Khatami’s reformist administration (1997-2005) as head of the press department at the Ministry of Culture and Islamic Guidance.

کمپین جالب پرویز پرستویی برای چهارشنبه سوری + عکس

منتشرشده در به‌روزرسانی شده در

zimg_002_25
پرویز پرستویی بازیگر سینما و تلویزیون در پست اینستاگرامی خود کمپین تحریم «چهارشنبه سوزی» راه انداخت.
او خطاب به چینی ها نوشت:
دیگر پولمان را حرام ترقه ها و جنس های گوناگون شما نمی کنیم
چهارشنبه سوری جشن ماست.
از امسال آتش درست می کنیم از روی آن می پریم و شادی می کنیم. از امسال قاشق زنی می کنیم و به هم شیرینی می دهیم .
از امسال جشنی واقعی می گیریم. از امسال در آستانه سال نو خیابان ها را رنگارنگ می کنیم . به هم عشق می ورزیم.
از امسال چهارشنبه سوری را ایرانی برگزار می کنیم.
از امسال به کودکانمان خواهیم آموخت که چهارشنبه سوری جشن شادی است جشن سپاس از خدای یگانه است نه ترس و وحشت.
چهارشنبه سوری جشن ماست.
تک تک ما حتی در برابر جشن های سرزمینمان مسئولیم چون بخشی از تاریخ و فرهنگ ماست.
از دوستان جدید و قدیم تقاضا میکنم این مطلب رو آنقدر به اشتراک بگذارید تا سراسر ایران بدانند که راه و رسم چهارشنبه سوری، کور شدن کودکان، لرزیدن دل پیرمردها و پیرزنان، زهره ترک شدن زنان باردار و … نیست.
zimg_004_27

احمد شهید: سال گذشته در ایران ۹۶۶ تن اعدام شده‌اند

منتشرشده در

روز پنجشنبه (۲۰ اسفند / ۱۰ مارس) گزارش احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در مورد ایران منتشر شد. براساس این گزارش ۲۱ صفحه‌ای وضعیت حقوق بشر در ایران نه تنها بهتر نشده بلکه حتی وخیم​تر نیز شده است.

0,,17980476_303,00.jpg

در جدول مربوط به آمار اعدام‌شدگان نشان داده می​شود که تعداد آنان از ۹۱ نفر در سال ۲۰۰۵ به ۹۶۶ نفر در سال ۲۰۱۵ افزایش یافته است. حدود نیمی از اعدام‌شدگان جرائمی در ارتباط با مواد مخدر مرتکب شده بودند. در میان آنان افرادی مشاهده می‌شوند که هنوز به سن قانونی ۱۸ سالگی نرسیده بودند. بر اساس این گزارش آمار اعدام نوجوانان نه تنها کاهش نیافته بلکه افزایش پیدا کرده است. احمد شهید از دولت ایران درخواست می​کند که بدون هیچ قید و شرطی به این گونه مجازات​ها پایان دهد.

بیشترین تعداد اعدام​ها در زندان​های قزل حصار و رجائی‌شهر

در جدول دیگری در این گزارش نشان داده می​شود که در سال ۲۰۱۵ زندان​ قزل‌حصار با اعدام ۱۵۵ زندانی بیشترین تعداد اعدام‌ها را در ایران داشته و زندان رجائی‌شهر کرج با اعدام ۱۰۹ نفر دومین جایگاه را به خود اختصاص می‌دهد.

در بخشی دیگری از گزارش درباره وضعیت آزادی بیان آمده است که در سال ۲۰۱۵ شش نویسنده، هنرمند و موسیقی‌دان، ۲۲ روزنامه‌نگار و ۲۳ فعال اجتماعی و فضای مجازی در ایران دستگیر شده‌اند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل از اقدام ایران برای آزادی جیسون رضاییان، خبرنگار زندانی روزنامه واشینگتن‌پست در ایران استقبال کرده است.

وضعیت اقلیت​ها بدتر شده است

احمد شهید در گزارش جدید خود وضعیت اقلیت​ها ازجمله جامعه بهاییان را هم مطرح کرده است. او یادآور می​شود که اذیت و آزار خانواده‌های بهایی در ایران همچنان ادامه دارد.

احمد شهید همچنین مشکل نوکیشان مسیحی را که قبلا مسلمان بودند در گزارش خود آورده است. او ضمن انتقاد از قوانین سختگیرانه قضایی از ایران خواست برای بهبود وضعیت حقوق بشر تلاش کند.

برخی تلاش​های مثبت دولت ایران

در بخش پایانی گزارش «برخی تلاش‌های دولت ایران» برای حل مشکلات داخلی و خارجی مثبت ارزیابی شده و از تغییرات مثبت قوانین ایران از جمله «اقدامات و تدابیر حمایتی برای متهمان» استقبال می​شود.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران از جامعه جهانی درخواست کرده که به تعهدات خود در قبال وضعیت حقوق بشر در ایران وفادار بماند. او همچنین از جمهوری اسلامی خواسته است که دستیابی به اطلاعات درباره وضعیت حقوق بشر در ایران را آسان کند.

احمد شهید ۵ سال است که به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل فعالیت می‌کند. او در این ۵ سال نتوانسته به ایران سفر و در داخل کشور وضعیت حقوق بشر را از نزدیک بررسی کند.

دبیرکل سازمان ملل: ایران احتیاط و اعتدال پیشه کند

منتشرشده در

استفان دوژاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد روز پنجشنبه (۱۰ مارس/۲۰ اسفند) در نیویورک به خبرنگاران گفت: «در فضای سیاسی کنونی خاورمیانه و پس از خبرهای خوب برداشته شدن تحریم‌ها علیه ایران، دبیرکل سازمان ملل ایران را به اعتدال، احتیاط و رفتار توام‌ با حسن‌نیت فرامی‌خواند، تا از افزایش تنش‌ها در اثر اقدام‌های شتاب‌زده جلوگیری شود.»

0,,18981480_303,00

به گزارش خبرگزاری رویترز، آزمایش چندین موشک بالستیک سپاه پاسداران ایران در چند روز اخیر توجه جهانیان را به خود جلب کرده است.

آمریکا و فرانسه گفته‌اند اگر تایید شود که موشک‌های آزمایش‌شده، دارای قابلیت حمل کلاهک‌های هسته‌ای هستند، نقض قطعنامه شماره ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل خواهد بود.

تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران براساس قطعنامه‌ی ۲۲۳۱ شورای امنیت برداشته شد. این قطعنامه روز ۲۰ ژوئن (۲۹ تیر ۱۳۹۴) در شورای امنیت تصویب شد.0,,19103455_404,00

سخنگوی بان کی مون گفت، در قطعنامه‌ی ۲۲۳۱ از ایران خواسته شده که ایران تا هشت سال دیگر از هر نوع فعالیت مرتبط با موشک‌های بالستیک که دارای قابلیت حمل سلاح هسته‌ای باشند، خودداری کند.

خبرگزاری فارس نوشته‌ است موشک «قدر H» که روز چهارشنبه (۱۹ اسفند/ ۹ مارس) آزمایش شد، ۲ هزار کیلومتر برد دارد و دارای کلاهک جنگی جداشونده است. موشک‌های حامل سلاح اتمی نیز دارای قابلیت جداشوندگی هستند.

رسانه‌های وابسته به سپاه پاسداران ایران نوشتند روی بدنه موشک‌هایی که روز چهارشنبه آزمایش شد به زبان عبری نوشته‌ شده بود: «اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود.»

واکنش اسرائيل

دولت اسرائیل نیز به آزمایش موشک‌های بالستیک سپاه پاسداران ایران واکشن نشان داد و به شدت آن را محکوم کرد.

به گزارش رادیو اسرائيل، وزارت خارجه این کشور روز پنجشنبه اعلام کرد، آزمایش موشکی ایران قطعنامه‌ی شورای امنیت را که توافق هسته‌ای قدرت‌های جهانی به این کشور را تایید کرده، به شدت نقض می‌کند.

وزارت خارجه اسرائیل گفته است این پرسش‌برانگیز است که آیا تهران تمایلی به انجام وظایف خود در برابر توافق هسته‌ای دارد یا نه.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل پیش‌تر توافق هسته‌ای قدرت‌های جهانی با ایران را «یک خطای تاریخی» توصیف کرده بود.

فرزندان موسوی و رهنورد: جان مادرمان در خطر است؛ کسی پاسخگو نیست

منتشرشده در به‌روزرسانی شده در

حال عمومی زهرا رهنورد در شرایط مساعدی قرار ندارد. او از بیماری گوارشی و مشکل جدی بلع رنج می‌برد که پیشتر بی‌سابقه بوده است و با عدم پیگیری زندان‌بانان شرایط جسمی وی بدتر نیز شده است. در ماه گذشته از دو محصور بدون نشان دادن هیچ نسخه و برگه‌ای آزمایش‌های نامشخصی گرفته شده که نه تنها معلوم نیست به دستور کدام شخص یا ارگان بود و نیز معلوم نیست که خود آزمایش‌ها برای چه بوده است، بلکه نتایج این آزمایش‌ها هم به خود محصورین و اعضای خانواده ارائه نشده است.

musavi-rahnavard.negaam.jpg

دختران میرحسین موسوی و زهرا رهنورد در اطلاعیه‌ای با شرح بخشی از وضعیت جسمی نابسامان و بی‌سابقه مادر خود در زندان خانگی، از تغییر روند امنیتی و حتی تغییر جهت دوربین‌ها به سمت اتاق خواب محصوران نوشته و اعلام کرده‌اند که طی دو ماه گذشته شرایط نامساعد جسمی زهرا رهنورد با بی‌توجهی محرز زندان‌بانان و مسئولان روبه‌رو شده که اوضاع را نگران‌کننده‌تر کرده است.

به گزارش کلمه،‌ بر اساس این اطلاعیه مدتی پیش آزمایش‌های پزشکی از میرحسین و رهنورد گرفته شده که نه دلیل این آزمایش‌ها روشن است و نه کسی پاسخگوی آن است که نتیجه‌ی این آزمایش‌ها چیست. پنهان‌کاری‌هایی که طی ۵ سال گذشته بارها تکرار شده است.

دختران نخست وزیر محصور دوران دفاع مقدس در اطلاعیه‌ی خود خطاب به مردم ایران تاکید کرده‌اند که ضمن متوجه دانستن عواقب و خطرات زندان خانگی به بانیان و مجریان و ساکتین نسبت به ظلم، در خصوص مسائل مطرح شده انتظار پاسخی روشن و جدی از مسئولین ذی‌ربط را دارند.

متن کامل اطلاعیه دختران میرحسین موسوی و زهرا رهنورد به شرح زیر است:

به نام خدا

هموطنان عزیز

ما دختران موسوی و رهنورد به اطلاع می رسانیم:

۱ . هم اکنون حال عمومی زهرا رهنورد در شرایط مساعدی قرار ندارد. او از بیماری گوارشی و مشکل جدی بلع رنج می‌برد که پیشتر بی‌سابقه بوده است و با عدم پیگیری زندان‌بانان شرایط جسمی وی بدتر نیز شده است. لازم به ذکر است که پزشک اطلاعات از قریب دو ماه گذشته از وضع ایشان باخبر بوده است، اما به این مساله بی‌توجهی نشان داده و یا برخلاف تعهدات انسانی و پزشکی پنهان کرده است. متاسفانه در ملاقات اخیر در مقابل دوربین‌ها، فرستنده‌ها و گیرنده‌ها و مامور حاضر موقعیت بحرانی‌تر نیز شد.

۲ . در ماه گذشته از دو محصور بدون نشان دادن هیچ نسخه و برگه‌ای آزمایش‌های نامشخصی گرفته شده است که نه تنها معلوم نیست به دستور کدام شخص یا ارگان گرفته شده و نیز نه تنها معلوم نیست که خود آزمایش‌ها برای چه بوده است، بلکه نتایج این آزمایش‌ها هم به خود محصورین و اعضای خانواده ارائه نشده و سرتیم زندان‌بان‌ها با بهانه‌های متنوع از پاسخ دادن سرپیچی می‌کند.

۳ . در پاسخ شکایت ما فرزندان این دو محصور در خصوص عدم پیگیری عامدانه درمان قلب پدر و تعویق انجام چکاپ‌های روتین قلب (که بیشتر به سوءقصد به جان ایشان شبیه است و در طول ۵ سال گذشته از جمله دو ساله اخیر شاهد مواردی نظیر عدم پیگیری درمان و نیز امحاء اطلاعاتی دستورات پزشکی از سیستم بیمارستانی و مواردی دیگر مواجه بوده ایم که در شرایط مقتضی با اسناد مربوطه به اطلاع عموم خواهیم رساند)، تنها پاسخی که داده شد، این بود که ما زودتر از ۶ ماه یک بار پیگیری نمی کنیم و این مهم را فعلا به زمان نامشخصی در فروردین سال آینده موکول کرده‌اند.

۴ . زندان‌بانان درحالی‌که دوربین‌ها و شنودها و انواع وسایل پنهان و آشکار اطلاعاتی حتی کوچک‌ترین جزییات داخل خانه، حیاط و کوچه اختر از جمله صحبت درباره یک تابلوی نقاشی مادر را زیر نظر دارند و در حالی‌که قفل و کلید تمام درهای داخل و بیرون و میله‌ها در دست ایشان است، مدعی‌اند که از بیماری آنها بی‌خبر هستند. و چون بی‌خبر هستند مسئولیتی هم به عهده ندارند! در حالی‌که لزوم وجود پزشک اورژانس برای کسانی که امکان دسترسی مطابق نیاز بزشک در زمان لازم و ضروری ندارند وجود دارد و این امر مورد تایید پزشک امین نیز هست، زندانبانان از این ضرورت نیز سلب مسئولیت می‌کنند. و در کل با محاجه‌ی مدام و تکرارشونده مدعی عدم ارتباط با ریز و درشت مسایل این حصر غیرانسانی با خود هستند. این درحالی است که هم اکنون همین روند ناقص با باوقفه هم دور از چشم ما و یا پزشک امین از خانواده بوده است.

جای سوال این است که پس این چه نوع مسئولیتی است که از مجموعه‌ی خود، آن هم با همه امکانات ریز و درشت که هر فرد نیمه آگاه به مسایل امنیتی هم متوجه آن است، بی‌خبر مانده و اگر باخبر است با چه نیتی آن را انکار می‌کند؟ و اصولا اگر آن انبوه وسایل اطلاعاتی درست کار نمی‌کند چه لزومی برای وجود و نصب و استفاده آنهاست؟ و دست کدام ارگان و نهاد و فردی چنین بی‌محابا و بی‌مانع به زندگی عزیزان محصور باز است؟ و آیا در مجموعه‌ی صاحبان قدرت و اختیارات در رده‌های و حیطه‌های مختلف آشکار و پنهان، پس چه کسی باید جوابگو و پیگیر اتفاقات و این‌همه مسائل باشد؟

۵ . در خصوص پیگیری حال زهرا رهنورد و اهمال عامدانه‌ی کادر زندان‌بانی نسبت به درمان ایشان و ظن ما فرزندان زهرا رهنورد و میرحسین موسوی به فضای ناسالم حصر مخوف و بی‌نظارت اختر، در کنار شکنجه‌ی سفید ۶ ساله حصر، در ملاقات اخیر سرتیم زندان‌بان‌ها به خود اجازه داد به زهرا رهنورد معترض شود که به چه دلیل شرح حال جسمی خود را به دختران خود داده‌اید و از این به بعد باید از من! درخواست داشته باشید و دخترانتان کاری برای شما نمی‌توانند انجام دهند که با اعتراض جدی زهرا رهنورد روبه‌رو شد. تاکید رییس زندانبانان در مورد “درخواست” درحالی صورت می‌گیرد که محصورین تاکنون خواسته‌ای از هیچ یک از آمرین و مجریان حصر غیرقانونی نداشته‌اند و نخواهند داشت و آنها به لطف الهی در این شرایط ستمگرانه مصداق ایه الذین قالو ربنا لله ثم استقاموا هستند. به دنبال این گفت‌وگو دکتر رهنورد اشاره کرد که نه در این سی و هفت سال و نه زمان شاه کسی نتوانسته برای من تعیین تکلیف کند که حرفی بزنم یا نزنم.

۶ . مساله بعد تغییر موقعیت دوربین‌های موجود در محوطه حصر است که لنز دوربین‌ها به سمت داخل اتاق‌های خانه جهت داده شده‌اند، برای ثبت بی‌شرمانه و غیرشرعی و غیر اخلاقی زندگی خصوصی زهرا رهنورد و میرحسین موسوی، که این نیز با اعتراض تند زهرا رهنورد و تکذیب سر تیم زندان‌بان‌ها روبه‌رو شد.

در پایان به اطلاع عموم و همراهان همیشگی می‌رسانیم که این شرح رفته، مختصری از ظلم روا شده به محصورین و شرایط غیرانسانی این حصر است و ما فرزندان موسوی و رهنورد ضمن متوجه دانستن عواقب و خطرات زندان خانگی به بانیان و مجریان و ساکتین نسبت به ظلم، در خصوص این مسائل مطرح شده انتظار پاسخی روشن و جدی از مسئولین ذی‌ربط را داریم.

کوکب، زهرا و نرگس موسوی خامنه